สรุปงานพระจันทร์เสี้ยวการละคร ปี 2020

สรุปงานพระจันทร์เสี้ยว ปี 2020 

เราผ่านปี 2020 ที่ยากลำบากสำหรับทุกคน ที่ส่งผลกระทบกับชีวิตและการทำงานต่อผู้คนทุกสาขาอาชีพ เป็นปีแรกที่เราคิดว่าเราคงทำงานได้น้อยเต็มที แต่พอผ่านปีเรามาลองสรุปงานที่ทำก็ปรากฏว่าเรามีงานพอสมควรโดยเฉพาะงานการแสดงในรูปแบบออนไลน์ เรามาเริ่มจากงานและการแสดงแบบสดๆกันก่อนว่าปีที่แล้วเราโชคดีที่มีงานตั้งแต่ต้นปี 

งานแรก “Women in Dystopia” แสดงในงาน Bangkok Design Week 2020  ที่ ที่ TCDC / Member’s Rooftop  เดือนกุมภา 

อีกงานหนึ่งของเรา ที่จะแสดงในพื้นที่จริงมีผู้ชมจริงๆในพื้นที่เดียวกันคือ การแสดง "Butoh Blowing ปล่อย" แสดงในงานเทศกาลศิลปะแห่งกรุงเทพ ครั้งที่ 5 หรือ The 5th Bangkok Art Festival ที่ ลิโด้ คอนเน็คท์ จัดโดย

สำนักงานศิลปวัฒนธรรมร่วมสมัย กระทรวงวัฒนธรรม ร่วมกับ สยามสแควร์ และ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เดือนกรกฎาคม 

เดือนสิงหาคม ผู้กำกับของเรา คุณสินีนาฏ เกษประไพ ได้รับเกียรติให้ไปแชร์ประสบการณ์ฝึกฝนการแสดงกับการรู้จักตัวเอง เป็นหนึ่งในสปีกเกอร์ในงาน TEDxBangkok 2020 “Awake” : Into the New Destination ซึ่งจัดสดแบบมีผู้ชมแบบจำกัดจำนวนและไลฟ์สดจาก Thailand eSports Arena

กันยายน เราแสดง “Butoh Blowing ปลิว” ในงาน Act สิ Art by Free Arts ที่หน้าหอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานคร 

จากสถานการณ์ดควิด ส่งผลกระทบต่อโรงละครแกลเลอรี่และการจัดงานที่ต้องมีผู้ชมมาอยู่ร่วมกัน แต่ก็ทำให้เกิดโปรเจคใหม่ๆและการแสดงออนไลน์ขึ้น

งานแรกเมษายนเป้นช่วงล็อคดาวน์เดือนแรก คุณสินีนาฏ เกษประไพ สร้างงานโปรเจคส่วนตัว Move From Home ทำการเคลื่อนไหวในแบบ Improvisation ทุกวันทั้งเดือนแล้วถ่ายภาพและอัดคลิปรวมเพื่อเป็นการแสดงออนไลน์ แบ่งออกเป็นสองคลิป 

อันแรกดูได้ที่นี่ 

https://www.youtube.com/watch?v=2FYpCMJU6xQ&list=UUTDAmafFRfqFT25R3E8wzbA&index=11

อันที่สองดูที่นี่ 

https://www.youtube.com/watch?v=ff1fwi0Qfic&list=UUTDAmafFRfqFT25R3E8wzbA&index=10

งานต่อมาเป็นงานของกระทรวงวัฒนธรรม, สำนักงานศิลปวัฒนธรรมร่วมสมัย และ เครือข่ายละครกรุงเทพฯ ทำโปรเจค Co-WITH US นอก-ใน การเดินทางระหว่างเรา เป็นโปรเจคแบบทีระยะห่างทั้งกระบวนการสร้างงานและจัดแสดงออนไลน์โดย 10 ศิลปาธรและเพื่อน คุณสินีนาฏ เกษประไพ  เลือกทำงานร่วมกับ คุณสุธารัตน์ สินนอง จาก Homemade Puppet และ คุณมณีรัตน์ สิงหนาท จาก Ting A Tong โดยใช้กระบวนการสร้างงานแบบ แลกเปลี่ยนพูดคุย และ ทำงานแบบ devise และ collage ปะต่อชิ้นเล็กชิ้นน้อยเข้าด้วยกันเป็นผลงานชื่อ “ชีวิต l Exist" นำเสนอออนไลน์ตั้งแต่ วันที่ 13 มิถุนายน 

ดูได้ที่นี่

https://www.facebook.com/110012270728679/videos/261536868289633

มิถุนา เราทำโปรเจควิดีโอละครหุ่นเพื่อรำลึกถึงครูองุ่น มาลิก (ยายหุ่น) “คุณยายกับบัวรดน้ำ”

อีกงานเป็นการแสดงชุด A FLOWER AND A BUTTERFLY (나비화 꽃) ร่วมแสดงในเทศกาลหุ่นร่วมสมัยออนไลน์ Online Thai Puppet Fest Program : Harmony Puppet Thailand 

อีกงานเป็นละครสั้นแบบออนไลน์ โดยเริ่มกระบวนการตั้งแต่การเขียนบทใหม่ในสามเวอร์ชั่น "อาจจะเป็น"Maybe (not) ต่างคน ต่างอยู่ ต่างพื้นที่ ต่างเวลา บทละครสั้นโดย อรดา ลีลานุช

กรฏาคมเริ่มผ่อนคลายล็อคดาวน์ เราร่วมโครงการ “Open Up the Lock Down คนละครเปิดใจ ก้าวไปด้วยกัน” ด้วยการสร้างการแสดงบุโตออนไลน์ โดย คุณลัดดา คงเดช ในชื่องาน “Alien-Nation (แปลก - แยก)"  ดูได้ที่นี่

https://www.facebook.com/watch/?ref=search&v=1423426911193857&external_log_id=87876714-424e-4c3b-900a-fbc0a7ebaa72&q=open%20up%20the%20lock%20down

เรายังได้ทำ workshop ต่างๆอยู่หลายครั้ง ถูกแคนเซิลงานไปก็หลายครั้ง ปี 2020 เราไม่ได้จัดแสดงในงานเทศกาลละครกรุงเทพ เนื่องจากความไม่พร้อมในหลายๆอย่าง หวังว่าปีหน้าเราคงได้เข้าร่วม 

มีเรื่องดีๆที่งานของเรา "เงา-ร่าง" และพระจันทร์เสี้ยวการละคร ได้รับเกียรติให้ปรากฏเป็นส่วนหนึ่งในหนังสือ การแสดง Performance ตำราเล่มแรกของการละคร มข. 

บทละคร "คือผู้อภิวัฒน์" ได้นำกลับมาแสดงอีกเป็นครั้งที่ 7 แสดงและจัดโดย คณะศิลปกรรมศาสตร์ สาขาการละคอน มหาวิทยาลัยธรรมศษสตร์ แสดง 12 รอบ ในวาระ 120 ปีชาตกาล ปรีดี พนมยงค์ 

หวังว่าปี 2021 เราและท่านยังคงปลอดภัยจากโรคภัยไข้เจ็บ มีชีวิตความเป็นอยู่ที่ดีขึ้นและหวังว่าเราจะได้ทำงานที่รักของเราต่อไปได้ ส่งกำลังใจให้กับทุกท่านและตัวเราเอง

ขอบคุณที่ติดตามพระจันทร์เสี้ยวค่ะ 

ขอบคุณผู้สนับสนุนทุกท่าน

ขอบคุณผู้มีส่วนร่วมทุกท่าน 

ขอบคุณตัวเราเองที่ยังคงสร้างงานในปีที่ยากลำบาก

Women in Dystopia in Bangkok Design Week 2020

(For English, please scroll down)
.
พระจันทร์เสี้ยวการละคร เสนอ การกลับมาอีกครั้ง 
.
"Women in Dystopia"
.
...เมื่อโลกร้าย เราต้องกลายร่าง...
.
การแสดงออกของผู้หญิงสองวัยที่จะใช้ร่างกายสะท้อนภาวะความอึดอัดคับข้องใจเกี่ยวกับสถานการณ์ที่ว่าด้วยเรื่องความเป็นหญิงในสถานการณ์ชีวิตประจำวันและการถูกล่วงละเมิด
. 
เธอจะใช้ร่างกายคิด เธอจะใช้ร่ายกายเขียน เพื่อสะท้อนภาพความรู้สึกและเปิดประตูให้ร่างกายได้แสดงออกถึงการแปลงเปลี่ยน 
.
กระบวนการสร้างงานด้วยจุดเริ่มต้นจากตัวเอง(ของผู้แสดงและผู้สร้างงาน) และแรงบันดาลใจจากกระแส # metoo และนิทรรรศการ Don’t Tell Me How to Dress และ ชายหญิงสิ่งสมมุติ เป็นเหมือนสปริงบอร์ดทางความคิดให้ผู้หญิงสองคนได้สะท้อนด้วยการแสดงออกผ่านการเคลื่อนไหวร่างกาย body expression    
(ความยาวประมาณ 40 นาที)
.
แสดงในงาน Bangkok Design Week 2020  
วันศุกร์ที่ 7 กุมภาพันธ์ 2563  l  เวลา 19.00 น.
ที่ TCDC / Member’s Rooftop  
ชมฟรี 
.
แสดงโดย นารีรัตน์ เหว่ยยือ, สินีนาฏ เกษประไพ 
ออกแบบและสร้างสรรค์ โดย สินีนาฏ เกษประไพ
กำกับเทคนิคและออกแบบแสง โดย ทวิทธิ์ เกษประไพ
กำกับเวทีและควบคุมโปรเจคเตอร์ โดย  ศรายุทธ ศรีงาม 
ทีมเทคนิคและภ่ายภาพนิ่ง : อิงควัฒน์ เกษประไพ 
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 
ถ่ายภาพนิ่ง : Cheeranat Chiarakul จีรณัทย์ เจียรกุล
ออกแบบโปสเตอร์ : Rattanawadee Sukapad รัตนวดี สุขภัฎ
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Crescent Moon Theatre presents
.
“Women in Dystopia”

an embodiment about women’s conditions

...when the world harms us, we need to change...
.
Women in Dystopia is an expression of different ages women that aims to use their bodies movement to reflect the frustration and oppression of daily situations and abuses. 
.
They will use their bodies to think, to write, to reflect their mind and to open the door of transformation. 
.
The creative process began with ordinary self (the performer and creator) and the inspiration from # metoo Movement, Don’t Tell Me How to Dress Exhibition, and Gender Illumination Exhibition, which served as a springboard for two women to reflect on these issues through physical movements and body expressions.
(Duration 40 mins)
.
In Bangkok Design Week 2020
Date 7 Feb 2020  I  Time 7  pm
at TCDC / Member's Rooftop
free admission
.
Performers : Nareerat Woeiyue & Sineenadh Keitprapai
Designed & Conceived by Sineenadh Keitprapai
Technical director & Lighting Designed by Tawit Keitprapai  
Stage Manager & Projector Operated by Sarayut Sri-ngam
Technical crew & Photographer : Ingkawat Keitprapai 

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 
Photographer: Cheeranat Chiarakul 
Poster Designer: Rattanawadee Sukapad 
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

More info about Bangkok Design Week 2020 : 
https://www.bangkokdesignweek.com/program/28352

สรุปงานการแสดงและ Workshop ของ พระจันทร์เสี้ยวการละคร ปี 2562

สรุปงานละคร การแสดง และกิจกรรมอบรม ปี 2562 

ปี 2562 กำลังจะผ่านไป เราทำอะไรกันไปบ้างในปีนี้ ขอสรุปสั้นๆไว้เตือนความจำ

ในส่วนการแสดงและละคร ปีนี้เราจัดแสดง 5 เรื่อง คือ เริ่มจากต้นปีเป็นการแสดงสำหรับเด็กเล็ก หรือ Baby Theatre ซึ่งเป็นการแสดงสำหรับเด็กเล็กเป็นครั้งแรกในบ้านเรา ชื่อเรื่อง “Purr Purring” แสดงที่ ศูนย์ศิลปวัฒนธรรมแสงอรุณ กำกับโดย ลัดดา คงเดช
การแสดง Butoh : Blowing เวอร์ชั่นแสดงเดี่ยว ในงานเทศกาลศิลปะนานพันธุ์ ที่ สวนครูองุ่น และ เวอร์ชั่นสองคน แสดงในงานสามแพร่ง ที่แพร่งนรา กำกับโดย สินีนาฏ เกษประไพ
การแสดงเดี่ยว ซึ่งเป็นงานรีสเตจ “Parallel” ในงานเทศกาล Chiangmai Fringe Festival 2019 แสดงและกำกับโดย ลัดดา คงเดช
การแสดง “ผู้หญิงกับประภาคาร” (Women and the Lighthouse) ในงานเทศกาลละครกรุงเทพ 2019 ที่ หอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานคร เขียนบทโดย อรดา ลีลานุช กำกับโดย สินีนาฏ เกษประไพ
และการแสดงเดี่ยวงานสุดท้าย “Hermit Crab” ในงานเทศกาลเต้นที่ทุ่งสนามควาย Buffalo Field Festival 2019 ที่ชุมชนนางเลิ้ง  แสดงและกำกับโดย ลัดดา คงเดช 

ในส่วนของ Workshop ที่เราเปิดอบรมในปีนี้ คือ
Creative Writing workshop  1 ครั้ง ที่ Studio Persona สอนโดย อรดา ลีลานุช
Movement for Actor 1 ครั้ง ที่ สวนครูองุ่น สอนโดย สินีนาฏ เกษประไพ
Movement and Embodiment workshop 2  ครั้ง ที่  Studio Persona และ ที่สวนครูองุ่น สอนโดย สินีนาฏ เกษประไพ
Viewpoints Technique 1 ครั้ง เป็นการไปเวิรคชอปให้กับน้องนักเรียนมัธยม โรงเรียนสาธิตแห่งมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ สอนโดย สินีนาฏ เกษประไพ 
อบรมออกแบบแสง สอนโดย คุณทวิทธิ์ เกษประไพ ก็ไปจัดตามที่ต่างๆและในมหาวิทยาลัยอีกหลายครั้ง

Solo Performance by Ladda Kongdach

Solo performance by Ladda Phueng Kongdach in Buffalo Field Festival 2019 at temple in Nangloeng community. 
Sun 1 December 2019
Thank you so much Buffalo Field Festival 2019 

จบลงไปแล้วกับการแสดงเดี่ยวของ คุณลัดดา ซึ่งร่วมแสดงในงาน เทสกาลเต้นที่ทุ่งสนามควาย Buffalo Field Festival 2019 เมื่อวันอาทิตย์ที่ 1 ธันวาคม 2562 
ขอบคุณชุมชนวัดแคนางเลิ้งและคณะผู้จัดงาน ที่ได้จัดงานนี้ และชวนให้เราไปร่วมเป็นส่วนหนึ่งของงานนี้ 

คำ ห้วงความคิด จากนักแสดงคนที่สี่

จากวรรณกรรมในแนวกระแสสำนึก To the Lighthouse ของนักเขียนหญิง เวอร์จิเนีย วูล์ฟ มาสู่ตัวบทที่เป็นคำแบบเลื่อนไหลของผู้เขียนบท อรดา ลีลานุช และนี่คงเป็นเหมือนระลอกคลื่นที่เข้ากระทบความคิดของนักแสดงหญิงทั้งสี่คน

Reflection of thoughts

“ประภาคาร...โดดเดี่ยวกลางทะเลกว้าง เวิ้งว้างห่างไกล...
ท่ามกลางคลื่นลมแรงฟ้ากว้างไกลฝ่าทุกฤดูกาล แสงแดดจัดร้อนแรง แสงแดดอ่อนนุ่มนวล หรือเมฆครึ้มทะมึนหม่นฝนตกกระหน่ำแรง พายุฟ้าครืนครั้นยังอยู่ สูงตระหง่าน ยังอยู่ตรงนั้น ที่เดิม... ประภาคาร... ท่ามกลางความมืดมิด ประภาคารส่องแสงเดียวโดดเดี่ยว ในความมืดดำทะมึนนั้น มันคือแสงนำทาง มันคือแสงสว่างของชีวิต มอง เห็น แล้วตามมันไป มันอาจพาเรารอดจากความตาย”

-สินีนาฏ เกษประไพ-

นักแสดง และผู้กำกับ

Women and the Lighthouse ผู้หญิงกับประภาคาร

แสดงในเทศกาลละครกรุงเทพ Bangkok Theatre Festival 2019 
วันที่ 9-10 พฤศจิกายน 2562 
รอบเวลา 18.30 และ 20.00 น. 
ที่ ห้อง 401 ฺหอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานคร 
บัตร  450 Baht / นักเรียน,นักศึกษา 400 Baht

Booking : โทร  097 219 9709, 091 775 1215 

Facebook : CrescentMoonTheatre

Photographer : Cheeranat.Photographer

คำ ห้วงความคิด - ผู้หญิงกับประภาคาร จากนักแสดงคนที่ 3

จากวรรณกรรมในแนวกระแสสำนึก To the Lighthouse ของนักเขียนหญิง เวอร์จิเนียร์ วูล์ฟ มาสู่ตัวบทที่เป็นคำแบบเลื่อนไหลของผู้เขียนบท อรดา ลีลานุช และนี่คงเป็นเหมือนระลอกคลื่นที่เข้ากระทบความคิดของนักแสดงหญิงทั้งสี่คน  
Reflection of thoughts


“ประภาคาร ไม่มีแล้ว ไม่ต้องใช้ส่องเวลากลางคืนให้เรือ ท้องฟ้ามีดาว ขึ้นไปยังไงก็ลงมา ยังไงต้นไม้มีเกาะ มีประภาคาร มีคนขึ้นไป ทำไมต้องอยู่คนเดียวบนประภาคารส่องแสงรอบด้าน มีเสียงหรือเปล่า เหงาหรือเปล่า วันอังคารลอยอังคาร ประภาคาร lighthouse บ้านมีไฟกระพริบ คลื่นลมมีนกนางนวลบินผ่าน เมื่อไหร่จะได้ผ่านไปอีก คิดถึงคนที่ต้องอยู่ดูแลประภาคาร ตายไปรึยังก็ไม่รู้ ประภาคารสีฟ้าสีทองสีรุ้ง มีหน้าต่าง มองออกไปเห็นเรือผ่าน”
-ปานมาศ ทองปาน- 

นักแสดง และนักดนตรี  

"Women and the Lighthouse"  

แสดงในเทศกาลละครกรุงเทพ Bangkok Theatre Festival 2019 

วันที่ 9-10 พฤศจิกายน 2562 

รอบเวลา 18.30 และ 20.00 น. 

ที่ ห้อง 401 ฺหอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานคร 

บัตร  450 Baht / นักเรียน,นักศึกษา 400 Baht

Booking : โทร  097 219 9709, 091 775 1215 

Facebook : CrescentMoonTheatre

Photographer : Cheeranat.Photographer

คำจากนักแสดงคนที่สอง-ผู้หญิงกับประภาคาร

จากวรรณกรรมในแนวกระแสสำนึก To the Lighthouse ของนักเขียนหญิง เวอร์จิเนียร์ วูล์ฟ มาสู่ตัวบทที่เป็นคำแบบเลื่อนไหลของผู้เขียนบท อรดา ลีลานุช และนี่คงเป็นเหมือนระลอกคลื่นที่เข้ากระทบความคิดของนักแสดงหญิงทั้งสี่คน  
Reflection of thoughts

“ประภาคาร เคยเห็นครั้งหรือสองครั้ง จำไม่ได้ ความทรงจำแปลกประหลาด แต่จำได้ว่าเคยเห็นจากที่ไกลๆ ไม่เคยเข้าใกล้
ประภาคารสีขาวบนเกาะรูปร่างเหมือนหยดน้ำ สูงตระหง่าน มองขึ้นไปไม่เห็นยอด แสงแดดแยงตา พื้นดินมีหญ้าสีเขียวเข้ม ดินสีน้ำตาลเข้ม ผู้คนเดินผ่านไปมา บางคนเดินเข้าหาประภาคาร บางคนเดินรอบๆประภาคาร
ท้องทะเลสีฟ้า ท้องฟ้าสีคราม ความทรงจำ ลางเลือน หรือเป็นว่า ท้องทะเลสีคราม ท้องฟ้าสีฟ้า แต่เมฆสีขาว สีขาวแน่ๆ แดดส่องร้อนแรง ม้านั่งริมทะเล ผู้คนมากมายรอดูอาทิตย์ตกดิน ฉันนั่งมองดูอาทิตย์ตกดินเป็นครั้งแรก”  

-อรดา ลีลานุช- 

นักแสดง และผู้จับคำมาร้อยเรียงใหม่  

"Women and the Lighthouse"  

แสดงในเทศกาลละครกรุงเทพ Bangkok Theatre Festival 2019 
วันที่ 9-10 พฤศจิกายน 2562 
รอบเวลา 18.30 และ 20.00 น. 
ที่ ห้อง 401 ฺหอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานคร 
บัตร  450 Baht / นักเรียน,นักศึกษา 400 Baht

Booking : โทร  097 219 9709, 091 775 1215 

Facebook : CrescentMoonTheatre

Photographer : Cheeranat.Photographer

คำจากนักแสดงคนแรก - ผู้หญิงกับประภาคาร

จากวรรณกรรมในแนวกระแสสำนึก To the Lighthouse ของนักเขียนหญิง เวอร์จิเนียร์ วูล์ฟ มาสู่ตัวบทที่เป็นคำแบบเลื่อนไหลของผู้เขียนบท อรดา ลีลานุช และนี่คงเป็นเหมือนระลอกคลื่นที่เข้ากระทบความคิดของนักแสดงหญิงทั้งสี่คน  
Reflection of thoughts

“ประภาคาร สายน้ำไหลเชี่ยวสลับกับความนิ่งสีคราม ลมเย็น น้ำวน เหงา โดดเดี่ยว สูงชัน กลางคืนมีไฟส่องเพียงน้อยนิด ถ้าได้อยู่ตรงนั้นต้องเหงามากแน่ๆ  
ไม่มีผู้คน เรียกใครก็ไม่ได้ยิน 
ฟ้าครามแต่ตอนกลางวันก็ดูสวยดีนะ ได้เห้นแสงอาทิตย์ชัด ท้องฟ้าสดใส แสงแดดส่องที่น้ำทะเลเป็นประกาย แต่ยังไงก็ยังโดดเดี่ยว จะมีใครได้ยินบ้างจากบนนี้” 

-ศุภิสรา วันชาญเวช- 

นักแสดง 

"Women and the Lighthouse"  

แสดงในเทศกาลละครกรุงเทพ Bangkok Theatre Festival 2019 
วันที่ 9-10 พฤศจิกายน 2562 
รอบเวลา 18.30 และ 20.00 น. 
ที่ ห้อง 401 ฺหอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานคร 
บัตร  450 Baht / นักเรียน,นักศึกษา 400 Baht

Booking : โทร  097 219 9709, 091 775 1215 

Facebook : CrescentMoonTheatre

Photographer : Cheeranat.Photographer

ผู้หญิงกับประภาคาร

พระจันทร์เสี้ยวการละคร เสนอ 

การแสดงของ คำ ห้วงความคิด การเคลื่อนไหว และ ดนตรี 

"ผู้หญิงกับประภาคาร"  

เฉดสีของกระแสความคิด การสังเกตุรับรู้ กับความจริงจากภายในของผู้หญิงที่ประภาคาร แรงกระตุ้นจากตัวหนังสือของนักเขียนหญิง เวอร์จิเนีย วูล์ฟ เรื่อง “To The Lighthouse” สู่การแสดงของตัวบท กลายมาเป็นการแสดงของคำและร่างกายผ่านกระแสสำนึกที่ว่ายวนในห้วงความคิดและการค้นหาจิตวิญญาณของผู้หญิงในอดีตที่ผ่านเลย

บทโดย  อรดา ลีลานุช 
กำกับเทคนิคและออกแบบแสง โดย ทวิทธิ์ เกษประไพ 
กำกับการแสดง โดย สินีนาฏ เกษประไพ

แสดงโดย
ปานมาศ ทองปาน
ศุภิสรา วันชาญเวช 
อรดา ลีลานุช
สินีนาฏ เกษประไพ

จัดแสดงใน เทศกาลละครกรุเทพ 2019 
ที่ หอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานคร ชั้น 4 ห้อง 401 

วันที่ 9-10 พฤศจิกายน 2562 
รอบเวลา 18.30 และ 20.00 น. 
บัตร  450 Baht / นักเรียน,นักศึกษา 400 Baht
โทร  097 219 9709, 091 775 1215 


ทีมงานสนับสนุน 
ผู้กำกับเวที   :  ชนกานต์ เพชรบุตร, บุญญฤทธิ์ ทองสุพล, พิมพ์ชนก รอดเที่ยงธรรม, ปวริศร กิจวานิชรุ่งเรือง
ฝ่ายบัตรและต้อนรับ  : ชนาง  อัมภารักษ์, พลอยไพลิน ลิมปนเวทยานนท์ 

- - - - - - - - - - - - - - - - - - 

Crescent Moon Theatre presents

 Words, thoughts, movement, music    

"Women and the Lighthouse"

A performance text by Orada Lelanuja
Technical director & Lighting Designed by Tawit Keitprapai  
Directed by Sineenadh Keitprapai 

Performers 
Panmas Tongpan
Supissara Wanchanwech
Orada Lelanuja
Sineenadh Keitprapai

Words, thoughts, movement, music    

The spectrum of introspection, observation, and truth from inside of women at the lighthouse. This is a reflection from the almost no action of modernist novel “To the Lighthouse” by Virginia Woolf through a performance text that transforms into performance of consciousness and soul-searching of women in the past.

9-10 November 2019   
Time 6:30 PM, 8:00 PM 
Ticket 450 Baht / Student 400 Baht
Tel : 097 219 9709, 091 775 1215 

This performance is partly of Bangkok Theatre Festival 2019 


Our supporting team 
Stage Manager :  Chanakarn Bejraputr, Boonyarit Thongsuphol, Pimchanok Rodthiengtham,  Pawarisorn Kitwaniteungrueang
House Manager : Chanang Umparak, Ploypailin Limpanavatayanon

รายชื่อทีมงาน Women in Dystopia

Women in Dystopia
an embodiment, and women’s conditions

...when the world harms us, we need to change...
...เมื่อโลกร้าย เราต้องกลายร่าง...

Women in Dystopia is an expression of different ages women that aims to use their bodies movement to reflect the frustration and oppression of daily situations and abuses. They will use their bodies to think, to write, to reflect their mind and to open the door of transformation. 

Performers : Nareerat Woeiyue & Sineenadh Keitprapai
แสดงโดย นารีรัตน์ เหว่ยยือ, สินีนาฏ เกษประไพ 

Design & Conceived by : Sineenadh Keitprapai สินีนาฏ เกษประไพ 

Bangkok Theatre Festival 2018 
17-18 Nov 2018
at BACC room 401 


TEAM 
Dramaturg :  Pasakorn IntooMarn ภาสกร อินทุมาร
Technical Director & Lighting Designer : Tawit Keitprapai  ทวิทธิ์ เกษประไพ
Lighting Operator : palita sakulchaiwanit ปาลิตา สกุลชัยวานิช 
Sound & VDO operator : Ladda Kongdach ลัดดา คงเดช
Costume Designer : Nicha Buranasamrit ณิชา บุณณสัมฤทธิ์ 
Photographer: Cheeranat Chiarakul จีรณัทย์ เจียรกุล
Poster Designer: Rattanawadee Sukapad รัตนวดี สุขภัฎ

REVIEW : Women in Dystopia

REVIEW Women in Dystopia : Crescent Moon Theatre กันกระแทก

November 17, 2018

From : Bangkok Theatre Festival 2018
Reviewed by Greek Piroonrak
Photo by Tawit Keitprapai

เกิดคำถามขึ้นมากมายในขณะที่ละครกำลังทำการแสดง “ควรทำ” หรือ “ไม่ควรทำ” “ได้” หรือ “ไม่ได้” “ผิด” หรือ “ถูก” ละครเรื่องนี้ตั้งคำถามผ่านประโยคบอกเล่าในเชิงเชื้อเชิญให้ลงมือกระทำสิ่งใดก็ได้ ตามที่นักแสดงกำลังเผชิญหน้าอยู่ การที่ได้ดูละครพร้อมกับการสังเกตพฤติกรรมของผู้ชมด้วยกันเอง สร้างอรรถรสให้กับละครเรื่องนี้เป็นอย่างมาก ราวกับว่าเราได้กลายเป็นหนึ่งในนักแสดงด้วย ช่วงเวลาถัดมาข้าพเจ้าก็ต้องเผชิญหน้ากับความรู้สึกที่กลายเป็นผู้ลงมือกระทำโดยรู้ตัวเสมอว่ากำลังกระทำการสิ่งใดอยู่บ้าง ในขณะที่นักแสดงได้กลายเป็นผู้ถูกกระทำโดยรู้ตัวอยู่เสมอว่ากำลังถูกกระทำการสิ่งใดอยู่บ้าง สีหน้าและแววตาแห่งความเจ็บปวด ไม่ได้ถูกแสดงให้เห็นเด่นชัด แต่สัมผัสได้ถึงการตกอยู่ในสถานการณ์ที่เลือกไม่ได้ ข้าพเจ้าเองก็พยายามอย่างยิ่งในการหักห้ามใจจากการเชื้อเชิญของนักแสดง แต่แล้วพลังของมวลหมู่ผู้ชมด้วยกันที่ลงมือกระทำตามคำเชิญก็ได้ผลักดันให้ข้าพเจ้าจำต้องลงมือกระทำตามกระแสของสังคมเล็กภายให้ห้องนั้นไปด้วย ถึงกระนั้นก็ยังมีผู้ชมอีกจำนวนหนึ่งที่ตัดสินใจอย่างเด็ดขาดว่าจะไม่เลือกตัวเลือกตามคำเชื้อเชิญต่างๆ ข้าพเจ้าเป็นผู้หญิงจึงปฏิเสธไม่ได้เลย ว่าข้าพเจ้าเองก็รู้สึกเหมือนถูกกระทำไปในขณะเดียวกันด้วย

ในฐานะของผู้หญิง ข้าพเจ้ามีความเชื่อเสมอว่า เรามีพละกำลังและความสามารถที่เหลือล้นเพียงพอที่จะลุกขึ้นพูด และสร้างพลังอันแข็งแกร่ง ท่ามกลางสังคมที่มักกล่าวไว้ว่ามีความเท่าเทียมอยู่ทั่วทุกหย่อมหญ้า Women in Dystopia คงเป็นอีกหนึ่งพลังอันแรงกล้า เป็นอีกเสียง เป็นอีกงานศิลปะที่ได้แสดงออกซึ่งสิ่งที่มองเห็นในสถานที่อันเหมือนจะศิวิไลซ์นี้ คลุมพลาสติกกันกระแทกเอาไว้เถิด มิใช่เพื่อให้ใครกระทำเพื่อความสะใจ แต่จงใช้เพื่อปกป้องตนเองในดินแดน Dystopia แห่งนี้


Woman in Dystopia
ทำการแสดงที่ ห้อง 401 ชั้น 4 BACC หอศิลปะและวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานคร
วันที่ 17 พฤศจิกายน เวลา 13.00 น. วันที่ 18 พฤศจิกายน เวลา 19.00 น.